حاصل سالها مصاحبت سوته دلانه با ادبیات، به پویشها و جوششهایی درونی
می انجامید كه خوف داشتم و دارم تا آنها را شعر بنامم ( حتی شعر نو و سپید ).
به همین سبب، برگهایی از آنرا به آب و خاك سپردم و سطوری را نزد شما به ودیعت می نهم، شرح احوالاتی كه فقط می تواند ً ترنم ترانه و شور شعر ً نام گیرد.
نوع نگاه سازمان تأمین اجتماعی وبه طور کلی صندوق ها و سازمان های بیمه گر اجتماعی نسبت به شرکای اجتماعی( بیمه شده و مستمری بگیر ، کارفرما و دولت ) بایستی چگونه باشد ؟ مثبت بر اساس قاعده اصاله البرائه و یا برخلاف آن منفی ؟ به کدامیک از شرکای اجتماعی مثبت و به کدامیک منفی ؟ آیا این قبیل سازمان ها و یا هر یک از سطوح و ارکان تصمیم سازی ، تصمیم گیری و اجرایی آنها می توانند در خصوص نوع نگاه مثبت یا منفی به شرکای اجتماعی تصمیم بگیرند و انتخابی عمل کنند ؟ و ...
